اعراب : « إبراهيم » عطف به « نوح » در آيهء 14 ؛ يعنى « و أرسلنا إبراهيم » است يا مفعول « اذكر » مقدَّر است . تفسير : و ياد كن قصهء حضرت ابراهيم عليه السلام را وقتى كه به قوم خود فرمود : خدا را پرستش كنيد و تقوا پيشه كنيد . يا معنى آيه اين باشد كه فرستاديم ابراهيم عليه السلام را به سوى قوم خود ، او وقتى كه به مرتبهء پيغمبرى مبعوث شد به قوم خود گفت : پرستش كنيد خداى يگانه را و بترسيد و بپرهيزيد از عذاب او به انجام طاعات و ترك محرّمات . ذَ لِكُمْ خَيْرٌ لَّكُمْ إِن كُنتُمْ تَعْلَمُونَ : اين پرستش و پرهيز براى شما از دين و آيين خود بهتر است اگر دانا باشيد و خير را از شرّ و نفع را از ضرر تشخيص دهيد . ( آيهء 17 ) إِنَّمَا تَعْبُدُونَ مِن دُونِ اللَّهِ أَوْثنًا وَتَخْلُقُونَ إِفْكًا إِنَّ الَّذِينَ تَعْبُدُونَ مِن دُونِ اللَّهِ لَايَمْلِكُونَ لَكُمْ رِزْقًا فَابْتَغُواْ عِندَ اللَّهِ الرّزْقَ وَ اعْبُدُوهُ وَ اشْكُرُواْ لَه‌ُو إِلَيْهِ تُرْجَعُونَ لغت : أوثان جمع « وَثَن » به معنى بت است . و إفك در اصل به معنى گرداندن است و دروغ را از جهت اين كه برگرداندن واقعيت به خلاف آن است ، افك گويند . و نيز گفته شده : الإفك أبلغ الكذب . تفسير : إِنَّمَا تَعْبُدُونَ مِن دُونِ اللَّهِ أَوْثنًا وَتَخْلُقُونَ إِفْكًا إِنَّ الَّذِينَ تَعْبُدُونَ مِن دُونِ اللَّهِ لَايَمْلِكُونَ لَكُمْ رِزْقًا وَ اعْبُدُوهُ وَ اشْكُرُواْ لَهُ : جز اين نيست كه شما غير از خداى يگانه بت‌هاى بىاثر را